Kącik Patrioty

Wraz z nią śmierć poniósł oficer wileńskiej AK ppor. Feliks Selmanowicz ps. Zagończyk”. Umierali z okrzykiem „Jeszcze Polska nie zginęła!” i „Niech żyje „Łupaszko”!”. „Inka” i „Zagończyk” zostali zabici strzałem w głowę przez dowódcę plutonu egzekucyjnego, ppor. Franciszka Sawickiego, ponieważ strzały z 10 pepesz plutonu mającego wykonać wyrok jedynie drasnęły dziewczynę i poraniły jej towarzysza niedoli, choć żołnierze strzelali z odległości trzech kroków. Wyrok śmierci był komunistyczną zbrodnią sądową, a zarazem aktem zemsty i bezradności UB wobec niemożności rozbicia oddziałów mjr. Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”. „Inka” została aresztowana w Gdańsku rankiem 20 lipca 1946 r. Po bestialskim śledztwie 3 sierpnia 1946…

„Oczekiwana godzina” Jak dziś pisać o Powstaniu Warszawskim, gdy już tak wiele powiedziano i napisano – bez komunistycznej cenzury? Gdy Muzeum Powstania Warszawskiego przyjmuje rzesze zwiedzających, pozwalając im – dzięki nowoczesnym formom ekspozycji – niemal „dotknąć” historii? A może już więcej nie trzeba pisać? Odpowiedź na to pytanie jest ciągle ta sama od lat: trzeba ciągle cierpliwie opowiadać rzecz od początku, bo to, co niby oczywiste, wcale oczywiste nie jest. Powtarzać od początku, by nasza narodowa świadomość nie zabliźniła się błoną niepamięci i nikczemnej obojętności. Starać się zrozumieć. I słuchać. Nie tylko tych, co „czarno na białym” dowodzą dziś, że…

Stanowisko Polskiego Stowarzyszenia Morskiego–Gospodarczego im. Eugeniusza Kwiatkowskiego Szanowni Rodacy. Wyrażenie „Krwawa Niedziela” odnosiliśmy kiedyś do zbrodni popełnionych przez Niemców na Polakach w Bydgoszczy – w niedzielę 3 września 1939 roku. Większość z nas nie miała pojęcia przez lata, że była jeszcze inna Krwawa Niedziela, stokroć okrutniejsza – 11 lipca 1943 roku na Wołyniu. Tego dnia współpracujące z Niemcami bandy ukraińskie zaatakowały polskie kościoły, mordując w nieludzki sposób tysiące bezbronnych mężczyzn, kobiet i dzieci, modlących się w świątyniach, i wielu ich duszpasterzy, których bandyci zabijali ze szczególnym okrucieństwem. Wybór niedzieli i kościołów nie był przypadkowy. Najłatwiej zabić ludzi, gdy modlą się, bo są wtedy najbardziej bezbronni. Zbrodniarze składali pocałunek…

Piotr Szubarczyk: Zaduszki w Polsce są od pokoleń niezwykłym dniem. Zaduszki roku 1925 były jeszcze bardziej niezwykłe, czekała na nie cała Polska. W Warszawie odbyły się podniosłe uroczystości, ogólnonarodowe wypominki. Po uroczystej Mszy św. w katedrze św. Jana tysiące ludzi ruszyło w kondukcie na Plac Saski, otaczając przygotowany zawczasu symboliczny pomnik, zarazem grobowiec Nieznanego Żołnierza. Na czele pochodu szedł prezydent RP Stanisław Wojciechowski, za nim inni przedstawiciele najwyższych władz kraju i Warszawy oraz zaprzyjaźnionych z Polską państw, duchowieństwo, delegacje z całego kraju i tłumy warszawiaków. Po raz pierwszy zastosowano w Polsce nieznany przedtem u nas sposób oddania czci: zebrani zastygli…

Apel pomordowanych kapłanów w Starogardzie Gdańskim Jak co roku 2 października był Narodowym Dniem Pamięci Ofiar Niemieckiej Zbrodni Pomorskiej 1939 roku. To było pierwsze niemieckie ludobójstwo podczas II wojny światowej! Ofiarami tej ohydnej zbrodni stali się Polacy z Pomorza – głównie ludzie wykształceni, gdyż według niemieckiej logiki zbrodni to oni byli największą przeszkodą „w umacnianiu niemczyzny na wschodzie”! W tym roku największa uroczystość odbyła się w Starogardzie Gdańskim, który jest położony 7 km od Lasu Szpęgawskiego, miejsca masowych zbrodni niemieckich jesienią 1939 roku i na początku 1940 roku. Organizatorem uroczystości byli ksiądz dziekan starogardzki, proboszcz parafii św. Wojciecha Janusz Lipski…